In 'Funeral Parade of Roses' vangt hij de undergroundcultuur van Tokio eind jaren 1960 en creëert hij een hybride filmvorm die lak heeft aan sociale of filmische conventies. De film volgt Eddie, een jonge queer performer in de nachtclubs van Shinjuku – vertolkt door Peter (Shinnosuke Ikehata), zelf een icoon van de Japanse undergroundscene – maar ontvouwt zich allerminst als een lineair verhaal. Matsumoto verweeft fictie met documentairefragmenten, interviews en stilistische ingrepen die de illusie van cinema voortdurend openbreken. Jump cuts, stilstaande beelden en tekstflarden creëren een gefragmenteerde structuur waarin perspectieven verschuiven en betekenis instabiel wordt.
Vrij geïnspireerd op de mythe van Oedipus wordt Funeral Parade of Roses zo een gedurfde reflectie op identiteit als constructie, gevormd in spel, spiegeling en performance. Met zijn visuele energie, formele radicaliteit en uitgesproken politieke lading blijft de film een invloedrijk en grensverleggend werk binnen de queer en avant-garde cinema.
