In de diep uitgesneden valleien en dichte winterbossen van de Vogezen delen we een berghut met drie generaties Muniers. Vincent, zijn vader Michel, die hem de liefde voor het woud bijbracht, en zoon Simon, verwonderen zich samen over de kwetsbare oerkracht van de natuur.
De documentaire ontvouwt zich als een filmisch gedicht. Vincent Munier vangt de ongrijpbare aanwezigheid van lynxen, beren, herten en uilen, en toont hoe ieder spoor, elke ademwolk en elk geluid in het bos een verhaal draagt. "Kijken" wordt bij hem een vorm van luisteren, van wederkerigheid.
'Le chant des forêts' nodigt uit tot vertraging en tot herverbinding met het levende landschap. Het is een film die de vraag stelt: hoe maken we opnieuw deel uit van de wereld die ons draagt?
