1899. Op een gure winternacht arriveert Aimée, een jonge, vooruitstrevende onderwijzeres, in een afgelegen bergdorp, diep verscholen in de besneeuwde Franse Alpen. De bewoners ontvangen haar met wantrouwen, maar Aimée laat zich niet afschrikken.
Gewapend met haar kennis wil ze het hardnekkige bijgeloof in het dorp doorbreken. Terwijl ze steeds meer deel uitmaakt van het dorpsleven, groeit er een zinderende, sensuele spanning in haar. Tot op een dag een lawine een eerste dorpeling meesleurt ...
Louise Hémon sluit met 'L'engloutie' aan bij films die vrouwelijke beleving centraal stellen binnen een context van isolement, sensualiteit en mysterie. Daarbij vallen vooral de zintuiglijke beelden op: kaarsen, lantaarns of vuur doorbreken de duisternis die het dorp bedekt.
Op het filmfestival van Cannes kreeg de film complimenten als sfeervolle slow-burner met een formidabel einde.
