De bewoners vergapen zich aan de belangrijkste attracties van het circus, zoals een opgezette walvis en een geheimzinnige Prins die als een ware demagoog de bevolking in zijn greep probeert te krijgen. Sommige inwoners raken hun greep op de gebeurtenissen kwijt, anderen proberen een profiteren van de ontstane wanorde.
Met 'Werckmeister Harmonies' voltooide Béla Tarr zijn trilogie, na 'Damnation' (1988) en 'Sátántangó' (1994), opnieuw in samenwerking met schrijver en Nobelprijswinnaar László Krasznahorkai.
De film kenmerkt zich door adembenemend zwart-wit, een dreigende sfeer en een traag tempo. Met een sterke cast, onder wie Hanna Schygulla, en een betoverende score groeit 'Werckmeister Harmonies' uit tot een hypnotisch en meeslepend meesterwerk.
