Ze lijkt vaak mee te bewegen met wat anderen van haar verlangen, zonder dat duidelijk wordt wat ze zelf wil.
Wanneer ze in de mijnstreek van Pennsylvania haar huwelijk achter zich laat en de zorg voor haar kinderen aan haar man overlaat, begint dan ook geen empowerment- of bevrijdingsverhaal. Een ontmoeting met een bankrover brengt haar in een nieuwe afhankelijkheid en betrekt haar bij zijn plannen. Loden maakt van Wanda geen heldin, maar geeft alle aandacht aan haar gebaren, stiltes en aarzelingen.
Gedraaid op 16mm, met een kleine ploeg en op bestaande locaties, ontleent de film aan de cinéma vérité een directheid waarin ook wachten, misverstanden en schijnbaar onbeduidende momenten hun plaats krijgen. Zo blijft de misdaad verweven met een alledaags bestaan waarop Wanda nauwelijks greep heeft, zonder dat Loden haar keuzes verklaart of haar leven naar een verlossende ommekeer stuurt.
